Komünist Birlik HaftalıkKomünist Birlik Haftalık 27 Ekim – 2 Kasım 2026

Kasım 2, 20263 min

 

AKP Meclisi Tanımamaktadır! Meclis AKP’ye Meşruiyet Katma Aracına Dönüşmüştür!

AKP iktidarının “çözüm süreci” ve Mekke Anlaşması uygulaması TBMM’nin işlevinin ortadan kalktığını ve AKP’nin meşruiyet aracına döndüğünü göstermesi açısından büyük bir önem taşımaktadır. Başkanlık rejimine geçişle birlikte anlamını adım adım yitiren ve etkisizleşen meclis, bugün AKP’nin başı sıkıştığında başvurduğu bir araçtan ötesi değildir. Yıllardır Cumhurbaşkanlığı Kararnameleri’yle ülkeyi yöneten AKP iktidarı, toplumu esir almaya çalıştığı gibi düzen muhalefetini de şekillendirmeye çalışmakta meclis ise kâğıt üzerinde işlev görmektedir.

Geçtiğimiz yıllarda gündeme gelen “çözüm süreci”nin çıktılarından biri olan Çerçeve Yasa tartışmalarında olduğu gibi bugün Mekke Anlaşması noktasında da AKP her adımı atmakta, TBMM’yi ise attığı adımlara meşruluk katmak açısından “işine geldiğinde” hatırlamaktadır.

Emperyalizmin ve İsrail’in Ortadoğu politikalarıyla doğrudan uyumlu olan ve “İsrail tehdidine karşı Arap NATO’su” söylemlerinin gerçekleri gizleyemediği Mekke Anlaşması TBMM’den geçmemiş olmasına rağmen TSK, Dışişleri ve İstihbarat Teşkilatları noktasında adımların atılması açık bir biçimde anayasanın çiğnenmesi ve TBMM’nin tanınmaması anlamına gelmektedir.

Mekke Anlaşması’nın olası sonuçlarını tek başına göğüslemek istemeyen AKP, bu suçu ortaklaştırma ve siyasal bir meşruiyet kazanma arayışındadır. Dışişleri Komisyonu’ndan geçen Mekke Anlaşması önümüzdeki günlerde TBMM Genel Kurulu’na sunulacak ve ülkemizin emperyalizmin ve siyonist İsrail rejiminin çıkarlarına savaşa sokulması TBMM’de oylanacaktır.

Laikliğin, demokrasinin, adaletin kâğıt üzerinde kaldığı gibi TBMM de bugün kâğıt üzerindedir. Bugün yapılması gereken AKP’nin istibdat rejimine karşı emekçilerin, kadınların ve gençlerin örgütlü mücadelesinin yükseltilmesi ve işbirlikçi, emek düşmanı, gerici adımlara karşı bir set örülmesi gerekmektedir.

 

Emperyalizm ve Siyonizm Yıkılmadığı Sürece Halklar Eşit ve Özgür Yaşayamaz!

Önümüzde, Ortadoğu’yu ve dünyayı yakından ilgilendiren iki önemli seçim süreci bulunuyor. Bunlardan ilki olan ve geçtiğimiz günlerde İsrail’de gerçekleştirilen genel seçimlerin ortaya çıkardığı tabloya dikkatle bakmamız gerekiyor. Binyamin Netanyahu ve temsil ettiği bloğun hükümet kuracak çoğunluğa ulaşamaması Netanyahu iktidarını sarsmaktadır. Ancak bu kriz, işgal ve savaş politikalarının zayıfladığı anlamına gelmiyor. Netanyahu’nun siyasi ömrünü uzatmak ve iktidarda kalabilmek adına İran’la gerilimi tırmandırma ve savaş gündemini canlı tutma çabası, bölgeyi her an ateşe verebilecek bir tehlike barındırıyor. Öte yandan, muhalefet bloğunun bir iktidar alternatifi olarak belirmesi de Filistinliler ve bölge halkları için bir kurtuluş vaat etmiyor. Muhalefet ile iktidar arasındaki bu çekişme, Siyonist devlet aklının ve sömürgeci dayatmaların nasıl yönetileceği üzerine kurulu bir iç rekabetten ibarettir.

İkinci önemli gündem ise 6 Kasım’da yapılacak olan ABD Temsilciler Meclisi seçimleridir.

Anketlere göre Trump ve Cumhuriyetçilerin Temsilciler Meclisi’ndeki çoğunluğunu kaybetmesi bekleniyor. Bu durum Trump açısından krizlere sebep olabilecek olsa da ne Cumhuriyetçilerin ne de Demokratların dünyaya özgürlük getirmeyeceği açıktır. Madalyonun iki farklı yüzü olan bu partiler iktidarda dönüşümlü olarak yer alsa da kesin olan bir şey var: ABD’nin askeri müdahaleciliği ve İsrail’in yayılmacı politikalarına sağladığı koşulsuz destek kesintisiz devam edecektir. Bu nedenle, dünyada ve Ortadoğu’da barışı Washington veya Tel Aviv’deki sandık sonuçlarına bağlamak büyük bir yanılgıdır.

Ortadoğu’da ve dünya genelinde kalıcı barış ve özgürlük, ancak savaşları ve krizleri üreten emperyalizmin ve siyonizmin ortadan kalkmasıyla mümkün olabilir. Emperyalizm ve Siyonizm varlığını sürdürdükçe, gerçekleştirilen her seçim yalnızca yöneticilerini belirleme işleminden öteye geçemeyecektir.

 

Emekliler İyileştirme Değil İnsanca Yaşam İstiyor!

İstenilen; emekli olduktan sonra ikinci bir işe ihtiyaç olmayacak gelir, nitelikli ve kolay erişilebilir ücretsiz sağlık hizmeti, otogarlardaki banklara, küçük otel odalarına mahkûm etmeyecek barınma çözümü ve desteği, zorunlu bakım için merkezler, sosyal hayattan kopmamayı sağlayacak kültürel etkinliklere katılım için olanakların sağlanması, ulaşımda kolaylık. Bunların o kadar yılın emeğinden sonra verilecek bir lütuf değil, bir hak olarak tanınması.

Bugün tüm bu istenilen haklardan uzakta emekliler. Ve emekliler için yaşam her gün daha kötüye gidiyor. Çaresizliği kabul etmeyenlerin öfkesi, tepkisi, mücadelesi, bu yaşamı dayatan iktidarın huzurunu bozuyor.

Huzuru bozulan iktidarın elinde ise emperyalizme kusursuz hizmet için Mekke Anlaşmasını kabul ettirmek var, soygun düzeninin nasıl işlediğini, iktidardakilerin nasıl beslendiğini gösteren fon krizi var, afetlerde kalınan çaresizlik ve plansızlık var, geleceksizliğe mahkûm edilmeye çalışılan gençlerin öfkesi var, daha az ücrete daha çok çalışması için yasalar çıkarılan, kazanılmış hakları gasbedilmeye çalışan işçiler var, seçme ve seçim haklarının elinden alındığını bilen milyonlar var.

Bir de konuşanı, itiraz edeni hapsedecek mahkemeleri var, göz açtırmamak için kullanacağı güvenlik güçleri var ve tüm bunları aklayacak medyası var.

Bunlar yetersiz geldiğinde ise oyalamak, göz boyamak için atacakları adımlar var.

Bugün emeklilere yapılacak nitelikli artışın bütçede, orta vadeli planda karşılığı yok. Bütçede yapılan artış ile sınırlı sayıda emekliye yine sınırlı bir oranda artış yapılacaktır. Bugün gündeme gelmesinin nedeni, emeklilerin biriken tepkisinin sindirilmeye çalışılmasıdır.

İşte emeklilere bugün vaat edilen iyileştirme, göz boyamaktır.

25,yıla giderken AKP iktidarının ekonomi politikası emeklileri her yıl daha da yoksullaştırmış, açlığa mahkûm etmiştir. Bugün vaat edilen hiçbir iyileştirme emeklilerin sorunlarına çözüm olmayacaktır.

Emekliler günü kurtarmak için öne sürülen bu vaatlerin karşısında haklı taleplerini, insanca bir ücret ve yaşam isteklerini mücadeleleri ile söylemeye devam edecektir.

 

Sosyalizmi Karalamanıza, Tarihi Çarpıtmanıza İzin Vermeyiz!

Sözcü gazetesi ve Sözcü TV’yle aynı medya grubuna ait Korkusuz gazetesi, 29 Ekim’de oldukça tuhaf bir manşetle okurlarının karşısına çıktı: “Stalin Tükürdüğünü Yalayacak, Yoksa Yapacağımı Bilirim!”

Günün anlam ve önemiyle uzaktan yakından ilgisi olmayan haberin alt başlığında ise şu ifadeler yer alıyordu: “Atatürk, kurduğu Cumhuriyet’i böyle korudu. Boğazlar ve Ardahan’a göz diken SSCB’ye böyle meydan okudu.”

Öncelikle, böyle bir sözün hiçbir tarihsel kaynakta geçmemesine rağmen gazete manşetlerine taşınması halkı kandırmak anlamına gelmektedir. Bu yüzden bu haber tamamen tarihi çarpıtmaktır.

SSCB’nin Boğazlar ve Ardahan üzerinde hak iddia ederek Türkiye’den toprak istediği anlatısı, İkinci Dünya Savaşı sonrasında şekillenen Soğuk Savaş döneminin en bilindik antikomünist propagandalarından biridir.

Cumhuriyetin fiilen yıkıldığı, geriye yalnızca adının kaldığı koşullarda, kendisini “muhalif” olarak tanımlayan bir gazetenin 1923 Cumhuriyeti’ni tasfiye ederek Yeni Osmanlıcı bir düzen kurmaya çalışan iktidarı eleştirmek yerine Soğuk Savaş artığı antikomünist yalanlara sarılarak sosyalizmi karalamaya çalışması akıl alır gibi değil.

Tarihi çarpıtacak kadar bilgisiz, Cumhuriyet’i yıkanları eleştiremeyecek kadar korkak Korkusuz gazetesini uyarıyoruz: Sosyalizmi karalamanıza, tarihi çarpıtmanıza izin vermeyiz!

 

Gazetecilik Suç Değildir, İsmail Arı Derhal Serbest Bırakılsın!

Sermaye düzeninin ve onun siyasi temsilcilerinin, halkın gerçekleri öğrenmesinden duyduğu rahatsızlık, bağımsız gazeteciliğe yönelik baskılarla her geçen gün daha görünür hâle gelmektedir. Kamudaki yolsuzlukları, usulsüzlükleri ve kamu kaynakları üzerinden zenginleşenleri kamuoyuna duyuran BirGün muhabiri İsmail Arı’nın bir yıl içerisinde ikinci kez tutuklanması, bu baskı politikasının açık bir örneğidir. Eski RTÜK Başkanı’nın şikâyeti üzerine, “halkı yanıltıcı bilgiyi yayma” suçlamasıyla yürütülen bu süreç, yalnızca bir gazetecinin özgürlüğünü hedef almamakta, aynı zamanda toplumun gerçekleri öğrenme ve haber alma hakkına da müdahale etmektedir.

İsmail Arı’nın kendi isteğiyle ifade vermeye gitmesine rağmen kaçma şüphesi gerekçesiyle tutuklanması, hukukun evrensel ilkelerini çiğnemektedir. Gazetecilik faaliyetleri nedeniyle bir gazetecinin özgürlüğünden mahrum bırakılması, yargının siyasi baskı aracı olarak kullanıldığı bizlere tekrar tekrar göstermektedir. Yolsuzlukları, kamu kaynaklarının yağmalanmasını ve sermayeyle kurulan rant ilişkilerini ortaya çıkaran gazetecileri hedef almak, suçların üzerini örtme ve gerçekleri halktan gizleme çabasından başka bir şey değildir. Halkın kaynaklarını sömürenlerin hesap vermek yerine gerçeği açığa çıkaranları susturmaya çalışması, bu düzenin kendi kirli ilişkilerini korumak için başvurduğu baskı politikalarının açık bir göstergesidir.

Gazetecileri sansürle, tehditle, tutuklamayla ve yargı baskısıyla susturmaya çalışmak, halkın gerçekleri öğrenme hakkına yönelik açık bir saldırıdır. Emekçilerin yaşamını doğrudan etkileyen politikaların, kamu kaynaklarının nasıl yağmalandığının ve iktidar sahiplerinin karanlık ilişkilerinin sorgulanmasını engelleyemezsiniz. Gerçekleri yazanları hedef göstermek, haber yapanları cezaevlerine göndermek, bu düzenin çürümüşlüğünü gizlemeye yetmeyecektir. Halkın sesini kısmaya, gerçeğin üzerini örtmeye ve gazetecileri yargı sopasıyla hizaya getirmeye çalışanlar, er ya da geç susturamadıkları gerçeğin karşısında hesap verecektir. Baskılar karşısında geri adım atmayacak, halkın haber alma hakkı için mücadelemizi sürdüreceğiz.

Gazetecilik suç değildir, İsmail Arı derhal serbest bırakılsın!

 

Birleşik Komünist Parti: Yeni Osmanlıcı Karanlık Kaybedecek!

Geleceğimiz ve Memleketimiz İçin Sosyalist Cumhuriyet!

103 yıl önce emperyalist işgale ve saltanat karanlığına karşı kurulan Cumhuriyet, yıllar içinde sermayenin, NATO destekçilerinin ve gericiliğin sistemli saldırılarıyla tasfiye edilmiştir. AKP iktidarı, Cumhuriyet’in kalan tüm tarihsel kazanımlarını yok etmiş ve ülkeyi bütünüyle piyasacı, işbirlikçi bir karanlığa teslim etmiştir.

İnşa edilmeye çalışılan Yeni Osmanlıcı rejim, hukuku bir sopa olarak kullanıp tüm temel hakları gasbetmekte, basın özgürlüğünü ayaklar altına almakta, gazeteciler tutuklanmaktadır. Ortaya çıkan fon skandalları, bu sömürü düzeninin ve sermaye sınıfının kokuşmuşluğunu göstermektedir.

Emekçiler asgari ücrete ve açlığa mahkûm edilirken; kadın cinayetleri tırmanmakta, gençlerimiz geleceksizliğe sürüklenmekte, çocuklarımız ise MESEM gibi projelerle yasal kılıflar altında sermayeye kurban edilmektedir.

Laikliğin fiilen tasfiye edildiği, gerici tarikat ve cemaatlerin toplumsal yaşamın her hücresini kuşattığı bu düzende; emperyalist abluka hem ülkemizi hem coğrafyamızı sarmıştır. İşbirlikçi iktidar emperyalizmin savaş örgütü NATO’ya bağlılığını pervasızca sürdürürken, Mekke Antlaşması gibi adımlarla siyonist İsrail ile kanlı suç ortaklığına kalkan olmaya devam etmektedir.

Tüm baskılara, yargı darbelerine ve tırmandırılan korku iklimine rağmen eşitlik, özgürlük ve laiklik kavgasını sürdüren milyonlar, bu karşı-devrimci gidişata boyun eğmemektedir.

Türkiye yol ayrımındadır.

Ya yeni Osmanlıcı karanlık, yaşamımızın her alanını kuşatmaya, geleceğimizi teslim almaya, en temel yurttaşlık haklarımıza dahi göz dikmeye devam edecek; ya da emekçilerin alınteri üzerinden varlığını sürdüren sömürü düzeni, toplumu çağ dışı düşüncelerle teslim almaya çalışan gericilik, ülkemizi ABD’ye ve NATO’ya peşkeş çeken işbirlikçilik topyekûn ortadan kaldırılacaktır.

Türkiye, NATO’cuların, gericilerin, patronların değil, ülkemizdeki tüm değerleri yaratan emekçilerindir!

Cumhuriyet’in 103. yılı, emperyalizmle, sermaye düzeniyle ve gericilikle hesaplaşılmadan ilerlemenin mümkün olmayacağını, eşit ve özgür bir yaşamın kurulamayacağını göstermektedir.

Sosyalist Cumhuriyet mücadelesi ülkemizin tek kurtuluşu, gençliğin geleceği, emekçilerin insanca yaşam arzusu, kadınların eşit ve özgür bir ülke kavgasıdır.

Türkiye yeni Osmanlıcı hayallere de, düzen siyasetinin sahte umutlarına da sığmaz!

Bağımsız, lâik, kamucu, eşitliğin ve özgürlüğün hüküm sürdüğü bir Türkiye; emekçilerin, kadınların ve gençliğin ellerinde yükselecektir!

Birleşik Komünist Parti Merkez Komitesi
29.10.2026

 

Birlik ve Dayanışma Hareketi: Yeni Osmanlıcı Karanlığa Karşı Emekçilerin Cumhuriyeti!

103.yıl önce emperyalist işgale karşı bağımsızlık savaşı verilerek kurulan Cumhuriyet, bu toprakların en ilerici tarihsel dönüşümlerinden biridir. Laikliği ve bağımsızlığı temel alan bu tarihsel atılım, halkın kulluktan yurttaşlığa geçişinin önünü açtı.

Ancak Cumhuriyet, sermaye sınıfının egemenliği altında halkçı ve kamucu karakterini koruyamadı. Sermayenin kâr hırsı, emperyalizmle kurulan bağımlılık ilişkileri ve gericilikle yapılan iş birlikleri, Cumhuriyet’in aydınlanmacı ve bağımsızlıkçı kazanımlarını aşındırdı. Bugün karşı karşıya olduğumuz düzen, bu tarihsel tasfiyenin sonucudur.

AKP iktidarı, çeyrek asra yaklaşan iktidarı boyunca bu süreci derinleştirdi. Kamusal varlıklar sermayeye devredildi; laiklik fiili olarak tasfiye edildi, tarikat ve cemaatlerin etkisi büyüdü. Yargı ve kolluk gücünün siyasal baskı aracı olarak kullanılması, halkın demokratik haklarını ve seçme-seçilme özgürlüğünü hedef aldı. Emekçiler yoksulluğa, gençler geleceksizliğe, kadınlar şiddete mahkûm edildi.

Ülkemizin geleceği, Yeni Osmanlıcı bu düzenin karanlığına teslim edilemez. Cumhuriyet’in kazanımlarını savunmak, onları sermayenin çıkarlarına terk etmeyen; bağımsızlığı, laikliği, kamuculuğu ve eşitliği savunan bir mücadeleyi gerektiriyor.

Bize patronların değil emekçilerin söz sahibi olduğu; üretenlerin yönettiği, temel kamusal hizmetlerin herkes için güvence altına alındığı, emperyalizme bağımlılığın sona erdiği bir Cumhuriyet gerek, bize Sosyalist Cumhuriyet gerek!

29 Ekim’de, bağımsızlık, laiklik ve aydınlanma bayrağını yukarı taşıyalım. Yeni Osmanlıcı karanlığa, sömürüye ve gericiliğe karşı emekçilerin örgütlü gücünü, birlik ve dayanışmasını büyütelim!

Komünist Birlik | 2025